आमचा वर्ग आज आम्ही अक्षरभूमी शाळा मध्ये मुलासोबत हावभाव (Expression) या विषयावर'च सञ घेतल. बोलतांना, हसतांना, रागावतांना, शांतमनी, रुसलेल्या, ओरडतांना माणसाच्या चेहर्‍यावरच्या हावभावाची चिञ आम्ही मुलांना काढायला लावली.यावेळी,अक्षरभूमीतल्या मुलामुलींना दाढी, डोळे, कान, नाक, गळा, पापन, केस, ओठ, दात, अशा चेहर्‍यावरच्या अवयवाची ओळख झाली आणि त्याच महत्व समजल.
या विशेष सञामधुन आम्हाला मुलामधल्या चागंल्या आणि मुलांना न आवडणार्‍या गोष्टीच निरीक्षण करता आल. वर्गातल्या गायञी आणि वेदीका या मुलींनी लहान चिञ काढली होती. नतंर त्या काढलेल्या चिञाची त्यांनी खोडतोड केली. आपण काढलेल चिञ शाळेच्या दादाला आवडणार नाही म्हणुन त्या दोघीनी वर्गातुन बाहेर पडुन जाण्याचा प्रयत्न केला. या सञात आम्ही आईसक्रिम स्टीक, काळा दोरा, वेस्टेज पेज, कलरपेन्शील, ग्लू, अशा साहीत्याचा वापर केला. हे सञ घेण्यासाठी आमचे शिक्षण मिञ मंगेश पवार च महत्वाच सहकार्य मिळाल. #creativity#craft #educationmatter #education#learning #ruralindiaeducation #helpAksharbhumi #Zeporg

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

कोळशांची गंमत.

Image
मयुरेशचं बालपण स्थलांतराच्या प्रवासात गेलं. प्रत्येक हंगामात तो आपल्या आई–बाबांसोबत गाव सोडून कापूस वेचणीसाठी दूरवरच्या शेतांवर जायचा. दिवसभर आई–बाबा आणि इतर मजूर शेतात कापूस गोळा करत, आणि जवळच असलेल्या रेल्वे रुळांवरून गाड्या आवाज करत पुढे जात असत. लहान मयुरेशचं दिवसाचं मनोरंजन म्हणजे त्या गाड्या पाहणं. मोठमोठ्या मालगाड्या जाताना त्याच्या डोळ्यांत कौतुक चमकत असे. एका दुपारी असंच काम सुरू असताना एक मालगाडी जाताना तिच्या एका डब्यातून कोळसे खाली पडले. काळेभोर, चमकदार कोळसे रुळांच्या बाजूला विखुरले होते. मयुरेश आणि त्याचे सोबतचे काही मित्र लगेच धावत रुळावर गेले, त्यांनी ते कोळसे वेचून घेतले. संध्याकाळी बिराडवर परतल्यावर मयुरेशने ते जमा केलेले कोळसे आगीत टाकुन पहिलं चुल्ही मधल्या आगीच्या धगधगत्या ज्वाळांमध्ये ते कोळसे सुध्दा पेट घ्यायला लागले हे पाहून मयुरेश ला भारी गंमत वाटली. . . #झेप संस्था#अक्षरभूमी #मुलं #बालपणाच्या_आठवणी #स्थलांतरित_जीवन #गावाची_गोष्ट #मयुरेशचीकथा #ZEPStories
Read more

रेषांच्या वाटेने शिकण्याचा आनंद.

Image
आज आमच्या झेप लर्निंग सेंटरमध्ये मुलांसोबत एक साधी वाटणारी, पण खूप काही शिकवून जाणारी ॲक्टिव्हिटी घेण्यात आली. व्हाईटबोर्डवर वळणावळणाच्या रेषा काढून त्यामध्ये काही घरे आणि एक शाळा दर्शवण्यात आली होती. मुलांना त्यांच्या घरापासून शाळेपर्यंत पोहोचण्याचा योग्य मार्ग शोधायचा होता. पहिल्या नजरेत मुलांना हा एकखेळवाटला पण मुलं जेव्हा या रेषांचा मागोवा घेऊ लागली, तेव्हा शिकण्याची एक वेगळीच प्रक्रिया सुरू झाली. कोणती वाट योग्य असेल? कुठे वळायचे? कोणता मार्ग शाळेपर्यंत पोहोचवेल? अशा प्रश्नांची उत्तरं शोधताना मुलं सतत विचार करत होती, निर्णय घेत होती आणि स्वतःच्या निरीक्षणांचा वापर करत होती. या प्रक्रियेदरम्यान मुलांनी त्यांच्या रोजच्या शाळेच्या प्रवासाबद्दलही सांगितले. घरापासून शाळेपर्यंत जाताना त्यांना दिसणारी झाडे, घरे, दुकाने, मंदिर, रस्ते, त्यांचे रंग आणि आकार याबद्दल त्यांनी उत्साहाने चर्चा केली. एका साध्या रेषेने मुलांच्या अनुभवविश्वाचे दार उघडले होते. या लेसन चे आणखी एक महत्त्वाचे वैशिष्ट्य म्हणजे मुलांना दिलेले स्वातंत्र्य. त्यांना कोणताही तयार मार्ग किंवा उत्तर देण्यात आले नाही. प्रत्य...
Read more

जगण्यासाठीच्या सवयींपासून सजग शिक्षणाकडे !!

Image
आज दुपारी घडलेला एक छोटासा प्रसंग आमच्या समोर अनेक मोठे प्रश्न समोर आणून गेला. आमच्या झेप लर्निंग सेंटर मध्ये शिकायला येणारी पाचवीतील तीन मुलं त्यांच्या नेहमीच्या शाळेच्या रस्त्यावर एका हिवरच्या झुडपाजवळ उभी होती. काही दिवसांपूर्वी त्यांनी त्या झुडपात इंडियन स्पॉटेड डव्ह (ठिपकेदार कबुतर) या पक्ष्याचे घरटे पाहिले होते. त्या घरट्यात अंडीही होती. सुरुवातीला हे त्या मुलासाठी केवळ कुतूहल होते; मात्र काही दिवसांतच ते कृतीत उतरले.मुलांनी झुडपाभोवती साधे फासे लावले होते. ती मुल चर्चा करत होती, विषय होता पक्षी कसा पकडायचा आणि कुठे विकायचा. एका मुलाने सांगितले की हा पक्षी पन्नास रुपयांना विकता येईल आणि मिळालेली रक्कम आपापसात वाटून घेता येईल. त्याच वेळी त्यांनी ही गोष्ट आई-वडिलांपासून लपवण्याचेही ठरवले.काही वेळ निरीक्षण केल्यानंतर त्यांनी पाहिले की पक्षी पुन्हा अंड्यांवर बसण्यासाठी घरट्यात आली आहे. योग्य संधी साधून ते घरट्याजवळ गेले. काही क्षणांतच पंखांची जोरदार फडफड झाली आणि पक्षी त्यांच्या तावडीत सापडला. पक्षी पकडल्याच्या आनंदात ते रस्त्यावर धावत सुटले.जेव्हा त्यांना थांबवून विचारणा करण्यात ...
Read more